منابع

آلیدینا، شاماش. (1401). ذهن‌آگاهی. ترجمۀ مژگان صلواتی، مریم فرحزادی و نفیسه درودیان. تهران: آوند دانش.

اصلاحی، فاطمه، ابوالمعالی الحسینی، خدیجه، اصغرنژاد، علی‌اصغر و خلتعبری، جواد. (1399). بررسی استعاره‌های مبتنی‌بر ذهن‌آگاهی در ابیات مولانا. پژوهش‌های مشاوره، 19 (73)، 60-99.

انصاری، خواجه عبدالله. (بی‌تا). طبقات الصوفیه. تصحیح عبدالحی حبیبی. بی‌جا: بی‌نا.

برومند سعید، جواد. (1361). پژوهشی در شناخت عرفان ایرانی (ابن الوقت). چیستا، شمارۀ 13، 342ـ362.

بقلی شیرازی، روزبهان. (1389). شرح شطحیات. تصحیح هانری کربن و ترجمۀ مقدمۀ فرانسوی از دکتر محمدعلی امیر معزّی. تهران: طهوری.

بینا، محسن. (1354). مقامات معنوی (ترجمه و تفسیر منازل السائرین خواجه عبدالله انصاری). تهران: بی‌نا.

پورجوادی، نصرالله. (1388). مجموعه آثار ابوعبدالرحمن سلمی. چ2. تهران: مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفۀ ایران.

پورمحمدی، سمیه و باقری، فریبرز. (1394). اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر پردازش شناختی خودکار. فصلنامۀ مطالعات روان‌شناختی، 11 (3)، 142-162.

تمنایی‌فر، شیما، اصغرنژادفرید، علی‌اصغر، میرزایی، مصلح و سلیمانی، مهدی. (1395). ویژگی‌های روان‌سنجی پرسش‌نامۀ پنج‌عاملی ذهن‌آگاهی. روان‌شناسی تحولی (روان‌شناسان ایرانی)، 12 (47)، 321-329.

حمیدیان، ساجده، امیدی، عبدالله، پورابوالقاسمی، راحیل، نظیری، قاسم و موسوی‌نسب، مسعود. (1395). اثر بخشی شناخت درمانی مبتنی‌بر ذهن‌آگاهی در ترکیب با دارودرمانی در مقایسه با دارودرمانی بر افسردگی و خشم بیماران مبتلا به اختلال افسرده‌خویی. مطالعات روان‌شناختی، 12 (3)، 83-102.

دابولکار، وینی. (1401). ذهن‌آگاهی، پیوند با خود واقعی. ترجمۀ شاهین غفاری. تهران: مؤسسۀ انتشارات فلسفه.

دانش‌پژوه، محمدتقی (مصحح کتاب). (1364). یواقیت العلوم و دراری النجوم. تهران: اطلاعات.

رابرتز، تامس. (1400). تمرین‌هایی برای ذهن‌آگاهی. ترجمۀ غزال گلشنی، لؤلؤ واشقانی و سید پیمان رحیمی‌نژاد. چ3. تهران: روان‌شناسی و هنر.

رحیمی، ناصر و ادهم، رحیمه. (1400). جایگاه وقت در تصوف. پژوهشنامۀ عرفان، 12 (24)، 69-88.

رستاد، الهام. (1402). وقت از نگاه روزبهان با تکیه بر شرح شطحیات، چهارمین کنفرانس ملی نوآوری و تحقیق در فرهنگ، زبان و ادبیات فارسی. تهران: ایران.

زارع، حسین، زارع، مریم، خالقی دلاور، فائزه، امیرآبادی، فاطمه و شهریاری، حسنیه. (1392). ذهن‌آگاهی و دیابت: اثربخشی ذهن‌آگاهی مبتنی‌بر کاهش استرس بر کنترل دیابت. علوم پزشکی رازی، 20 (108)، 39-47.

زاهدزاده، فروغ و جوهری‌فرد، رضا. (1397). بررسی تأثیر هنردرمانی مبتنی‌بر ذهن‌آگاهی بر باورهای فراشناختی و ذهن‌آگاهی زنان مبتلا به افسردگی. روان‌پرستاری، 6 (5)، 42-49.

زمانی، کریم. (1395). شرح جامع مثنوی معنوی. تهران: اطلاعات.

سجادی، سید جعفر. (1383). فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانی. تهران: طهوری.

سرّاج طوسی، ابونصر عبدالله بن علی. (1914م). اللمع فی التصوف. تصحیح رنولد آلن نیکلسون. لیدن: مطبعه بریل.

شاهرخی، فرنگیس. (1394). بررسی معنای اصطلاحی «وقت» در کتب و متون عرفانی. همایش بین‌المللی جستارهای ادبی، زبان و ارتباطات فرهنگی. تهران: ایران.

عطار نیشابوری، فریدالدین. (1384). تذکرة الاولیا. به کوشش آ. توکلی. چ9. تهران: بهزاد.

غلامحسین‌زاده، غلامحسین و طلیعه‌بخش، منیره. (1395). نسبت زمان، وقت و وجد عارفان. یازدهمین گردهمایی بین‌المللی انجمن ترویج زبان و ادبیات فارسی. گیلان: ایران.

قشیری، ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن. (1374). ترجمۀ رسالۀ قشیریه (ترجمۀ ابوعلی بن احمد عثمانی). با تصحیحات و استدراکات بدیع‌الزمان فروزانفر. چ4. تهران: علمی و فرهنگی.

کابات‌زین، جان. (1401). ذهن‌آگاهی برای آغازگران. ترجمۀ غزال گلشنی و سید پیمان رحیمی‌ن‍ژاد. چ6. تهران: روان‌شناسی و هنر.

کاشانی، عزالدین محمود بن علی. (1387). مصباح الهدایة و مفتاح الکفایة در تصوف اسلامی. تصحیح جلال‌الدین همایی. چ8. تهران: هما.

گوردون، تیموتی، بوروشوک، جسیکا و فِرِل، استیو. (1400). درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر پایۀ یوگا. ترجمۀ حسین زارع و مینا بختیاری. چ1. تهران: نواندیش.

مدنی، امیرحسین. (1388). ابن‌الوقت و ابوالوقت. رشد آموزش زبان و ادبیات فارسی، 23 (1)، 16-17.

میهنی، محمد بن منور. (1389). اسرار التوحید فی مقامات الشیخ ابی‌سعید. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی. چ9. تهران: آگه.

ناظری، افسانه. (1389). وقت صوفی. پژوهش‌های زبان و ادبیات فارسی، شمارۀ 16، 55-80.

هجویری، ابوالحسن علی بن عثمان. (1387). کشف المحجوب. مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمود عابدی. چ4. تهران: سروش.