بررسی مفهوم عشق در مثنوی طاقدیس از دیدگاه روانشناسی مثبتنگر | ||
| کاشان شناسی | ||
| مقاله 7، دوره 17، شماره 2 - شماره پیاپی 33، اسفند 1403، صفحه 189-207 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نوع مقاله: علمی -ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/kashan.2025.256448.1139 | ||
| نویسندگان | ||
| سعیده نعمت اللهی* 1؛ تقی اژه ای2 | ||
| 1کارشناسی ارشد رشتۀ زبان و ادبیات فارسی، گروه ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران، نویسنده مسئول | ||
| 2دانشیار گروه ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با نگرشی میانرشتهای، پیوند عمیقی بین محبت در مثنوی طاقدیس و علم بهزیستی را بررسی کرده است. این مطالعه با واکاوی مفهوم عشق در سرودههای این مثنوی و مقایسۀ آن با مفاهیم سایکولوژی مثبت، نشان میدهد که عشق انگیزهای قدرتمند است که نهتنها به رهایی از قیود نفسانی کمک میکند، بلکه به تکامل معنوی و نیل به اوج نیز میانجامد. عشق روحانی برترین گونۀ محبت بوده و نقش اساسی در متن طاقدیس ایفا میکند، اما موانعی همچون نفسپرستی، هراس و تعلق میتوانند سد راه این عشق شوند. این پژوهشهمچنین نشان میدهد که تمرینهایی مانند سپاسگزاری و یاری رساندن به دیگران میتوانند به تقویت عشق کمک کنند؛ هرچند با محدودیتهایی نظیر طبیعت کیفی اطلاعات و تمرکز بر یک اثر مشخص مواجه است. ابتکار این پژوهش در ترکیب مفاهیم عرفانی و روانشناسی مثبتنگر و ارائۀ یک الگوی فراگیر برای شناخت ارتباط بین عشق و طاقدیس نهفته است. این مقاله با روش توصیفیتحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای انجام شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عشق حقیقی؛ روانشناسی مثبتنگر | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
بدری، بهار. (1390). بررسی مؤلفههای روانشناسی مثبت در بوستان و گلستان سعدی. پایاننامۀ کارشناسیارشد. دانشکدۀ روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی.
پهلوان شمسی، فاطمه. (1401). ابوالفضل رشیدالدین میبدی و تفسیرش از عشق حقیقی و مجازی. مطالعات زبان و ادبیات غنایی، 13 (46)، 68-85.
دیلمی، ابوالحسن علی بن محمد. (1962). عطف الالف المالوف علی اللام المعطوف. حققه و قدمه ج.ک. واده. قاهره.
سلیگمن، مارتین ای. پی. (1395). شادمانی درونی (روانشناسی مثبتگرا در خدمت خشنودی پایدار). تهران: دانژه.
صابری، علی و محمدبیگی، شاهرخ. (1397). زبان عشق در ادب فارسی. فصلنامۀ هنر زبان، 7 (3)، 7-28.
طباطبایی، سید محمدحسین. (1374). المیزان فی تفسیر القرآن. تهران: اسلامی
عمید، حسن. (1389). فرهنگ فارسی عمید. تهران: امیرکبیر
فروم، اریک. (1366). هنر عشق ورزیـدن. ترجمۀ پوری سلطانی. تهران: مروارید.
قشیری نیشابوری، ابوالقاسم. (1374). ترجمۀ رسالۀ قشیریه. تصحیح بدیعالزمان فروزانفر. تهران: علمی و فرهنگی.
لیمون، آوریل و مک ماهون، گلادیانا. (1392). مثبتاندیشی. ترجمۀ مهدی دوایی و شیرین کوهپایه. تهران: سخن.
مصطفوی، مهدی. (1397). تحلیل روانشناختی عشق از منظر عرفان اسلامی. تهران: سمت.
معین، محمد. (1383). فرهنگ فارسی معین. تهران: امیرکبیر.
نراقی، ملا احمد. (1394). مثنوی طاقدیس به همراه منتخبی از غزلیات عالم ربانی. به کوشش حسن نراقی. تهران: امیرکبیر.
نصر، سید حسین. (1390). اسلام و معنویت: چشماندازی از درون. تهران: حکمت
هجویری، ابوالحسن علی بن عثمان. (1387). تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
هدایتی، محمدرضا. (1395). عشق الهی در قرآن و سنت. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
Lee, G. A. (1973). The color of love and exploration of the ways of loving. Don Mils. Ontario New Press. Maslow, A. H. (1962). Toward a psychology of bing. Princeton, NJ: Van Nostrand. Seligman, M.E.P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well benig. New York: free press. Sternberg, R. j. (1986). A triangular theory of love. Psychological Review, No. 93, 119-135, Oxford university press.
References Amid, H. (2010). Amid Persian dictionary. Tehran: Amirkabir. (In Arabic) Badri, B. (2011). An investigation of the components of positive psychology in Sa’di’s Bustan and Golestan. Master’s thesis, Faculty of Psychology, Allameh Tabataba’i University. (In pershian) Dailami, Abu’l-Hasan ‘Ali ibn Muhammad. (1962). ‘Atf al-Alif al-Ma’luf ‘ala al-Lam al-Ma’tuf. Edited and introduced by J.K. Wada. Cairo. (In Arabic) Fromm, E. (1987). The Art of Loving (P. Soltani, Trans.). Tehran: Morvarid. Hedayati, M. R. (2016). Divine love in the Quran and Sunnah. Tehran: Research Institute for Islamic Culture and Thought. (In pershian) Hujwiri, Abu’l-Hasan ‘Ali ibn ‘Uthman. (2008). Kashf al-Mahjub. Tehran: Tahuri. (In pershian) Lymon, A., & McMahon, G. (2013). Positive thinking (M. Davaie & Sh. Koohpaye, Trans.). Tehran: Sokhan. (In pershian) Moein, M. (2004). Moein Persian dictionary. Tehran: Amirkabir. (In pershian) Mostafavi, M. (2018). A psychological analysis of love from the perspective of Islamic mysticism. Tehran: Samt. (In pershian) Naraqi, M. A. (2015). Taqdis Masnavi with a selection of ghazals of the divine scholar. Edited by H. Naraqi. Tehran: Amirkabir. (In pershian) Nasr, S. H. (2011). Islam and spirituality: An insider’s perspective. Tehran: Hekmat. (In pershian) Pahlevan Shamsi, F. (2022). Abu’l-Fadl Rashid al-Din Maybudi and his interpretation of true and metaphorical love. Studies in Lyric Language and Literature, 13(46), 68-85. (In pershian) Qushayri al-Nishaburi, Abu’l-Qasim. (1995). Translation of Al-Risala al-Qushayriyya (B. Foruzanfar, Ed.). Tehran: Elmi va Farhangi. (In pershian) Saberi, A., & Mohammadbeigi, Sh. (2018). The language of love in Persian literature. Art of Language Quarterly, 7(3), 7-28. (In pershian) Seligman, M. E. P. (2016). Authentic happiness: Positive psychology in the service of lasting fulfillment. Tehran: Danjeh. Tabataba’i, S. M. H. (1995). Al-Mizan fi Tafsir al-Quran. Tehran: Eslami. (In Arabic) | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 355 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 121 |
||
