منابع

ابن‌اسفندیار کاتب، بهاءالدین محمد بن حسن. (1366). تاریخ طبرستان. تصحیح عباس اقبال. چ۲. تهران: کلالۀ خاور.

انوری، علی بن محمد. (1376). دیوان. تصحیح محمدتقی مدرس رضوی. چ۳. تهران: نشر علمی و فرهنگی.

اهلی شیرازی، محمد بن یوسف. (1344). دیوان. به کوشش حامد ربانی. چ۴. تهران: نشر کتابخانه سنایی.

بهرامیان، شفیع و بهرامیان، امید. (1391). بررسی رابطۀ هم‌گرایی اقوام ترک و کرد و احساس امنیت پایدار و شناخت عوامل مؤثر بر تقویت هم‌گرایی اقوام در استان‌آذربایجان غربی. فصلنامۀ پژوهش سیاست نظری، شمارۀ 11، 131-۱۵۹.

بیلقانی، مجیرالدین. (1358). دیوان. تصحیح و تعلیق باویل محمدآبادی. تبریز: شفق.

جامی، عبدالرحمن بن احمد. (1369)، شرح رباعیات. تصحیح و مقدمه و تعلیقات نجیب مایل هروی. تهران: پاژنگ.

جامی، عبدالرحمن بن احمد. (بی‌تا). دیوان. به اهتمام ح. پژمان. تهران: چاپخانۀ حیدری.

جلالی شیبانی، جمشید. (1397). تشیع عرفانی و تأثیر آن بر ظهور صفویه. فصلنامۀ شیعه‌شناسی، شمارۀ 62، 32-7.

جمال‌الدین اصفهانی، محمد بن عبدالرزاق. (1379). دیوان. به اهتمام وحید دستجردی. تهران: نگاه.

جوینی، عطاملک. (1391). تاریخ جهانگشا. به اهتمام محمد قزوینی. چ۲. تهران: نگاه.

حافظ شیرازی، شمس‌الدین محمد. (1385). دیوان. به اهتمام محمد قزوینی و قاسم غنی. تهران: زوار.

حافظ‌نیا، محمدرضا. (1385). اصول و مفاهیم ژئوپلیتیک. مشهد: انتشارات پاپلی.

خاقانی شروانی، افضل‌الدین علی. (1362). دیوان. تهران: ارسطو.

خرازی آذر، زهرا، مظفری، افسانه، و بهرامیان، شفیع. (1395). تأثیر استفاده از رسانه‌های جمعی و اجتماعی بر هم‌گرایی بین‌قومی در ایران،. فصلنامۀ مطالعات فرهنگ- ارتباطات، شمارۀ 34، 74-۱۰۸.

خواندمیر، غیاث‌الدین بن همام‌الدین. (1333). تاریخ حبیب السیر. تهران: خیام.

خیاوی، روشن. (1379). حروفیه. چ۱. تهران: آتیه.

دامادی، سید محمد. (1376). شرح عشق و عاشقی هم عشق گفت. تهران: دانا.

دهخدا، علی‌اکبر. (1373). لغت‌نامه. تهران: دانشگاه تهران.

رازنهان، محمدحسن. (1376). ایلات و تصوف (نقش تصوف در مشروعیت دادن به حاکمیت ایلات در شرق اسلامی). فصلنامۀ پژوهش بهار، شمارۀ 4، 107-۱۱۹.

رامپوری، محمدغیاث‌الدین. (1363). غیاث ‌اللغات. به کوشش منصور ثروت. تهران: امیرکبیر.

رمضان جماعت، پوران‌دخت و جدیدی، ناصر. (1400). بررسی تاریخ تصوف و تشیع در دوران حکومت تیموریان ایران. فصلنامۀ تاریخ ایران اسلامی، شمارۀ 2، 1-۱۷.

زرین‌کوب، عبدالحسین. (1383). تصوف و عرفان در اسلام. مجموعه مقالات پژوهشی، تاریخی و فرهنگی. زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

سجادی، سید جعفر. (1370). فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانی. تهران: طهوری.

سرایی، حسن و فتح‌آبادی، ابوالفضل. (1399). نقش تصوف در تشکیل حکومت صفوی (بازخوانی آراء ابن‌خلدون دربارۀ تشکیل حکومت‌ها). فصلنامۀ علوم اجتماعی، شمارۀ 90، 1-۳۲.

سعدی، مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله. (1342). گلستان. به اهتمام محمدجواد مشکور. تهران: اقبال

سعدی، مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله. (1385). کلیات. تصحیح محمدعلی فروغی. تهران: هرمس.

سنایی، مجدود بن آدم. (1329). حدیقۀ الحقیقه و طریقۀ الشریعه. تصحیح محمدتقی مدرس رضوی. چ۴. تهران: چاپخانۀ سپهر.

شاه نعمت‌الله ولی ماهانی کرمانی، سید نورالدین. (1362). دیوان. مقدمۀ سعید نفیسی. حواشی از م. درویش. نشر باران.

صدیقی اورعی، غلامرضا و فرزانه، احمد. (1398). دین و واگرایی اجتماعی. دوفصلنامۀ اسلام و علوم اجتماعی، 11(1)، 5-۲۸.

صفا، ذبیح‌الله. (1383). تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی. تهران: امیرکبیر.

طهماسبی، فرهاد. (1388). جامعه‌شناسی غزل سنایی. فصلنامۀ تحقیقات غنایی و تعلیمی ادب فارسی، 1(2)، 101-۱۲۴.

عابدی، محمدرضا. (1391). انترناسیونالیسم عرفانی مبنای نگرش انسان‌شناختی مولانا. فصلنامۀ انسان‌پژوهی دینی، شمارۀ 29، 51-۶۹.

عبداللهی‌فرد، مینا.(1397). نقش تصوف در شکل‌گیری حکومت تیموری. دومین همایش بین‌المللی زبان و ادبیات فارسی، 219-۲۳۵.

عطارنیشابوری، فریدالدین. (1395). مصیبت‌نامه. مقدمه و تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی. تهران: سخن.

فروزانفر، بدیع‌الزمان. (۱۳۶۶). احادیث مثنوی. تهران: امیرکبیر.

فریومدی، ابن‌یمین. (1344). دیوان. تصحیح حسینعلی باستانی راد. چ۲. تهران: سنایی.

فضل‌الله، رشیدالدین. (1362). جامع التواریخ. تصحیح بهمن کریمی. تهران: اقبال.

کریمی‌پور، یدالله، ربیعی، حسین، و یعقوبی، سید محمد. (1398). بررسی زمینه‌های هم‌گرایی و واگرایی ایران و عربستان در چهارچوب جغرافیای صلح. فصلنامۀ نگرش نو در جغرافیای انسانی، 11(4)، 307-۳۲۴.

کیائی‌نژاد، زین‌الدین. (1389). سیر عرفان در اسلام. تهران: اشراقی.

متولی حقیقی، یوسف. (1387). کنکاشی پیرامون جایگاه تشیع و تصوف در ساختار سیاسی دولت صفویه. فصلنامۀ پژوهشنامه تاریخ، شمارۀ 11، 169-۱۸۸.

محقق، مهدی و لاریجانی، آرزو. (1390). بررسی تأثیر حکومت مغول و تیموری بر گسترده شدن اندیشه‌های عرفانی. تحقیقات تمثیلی در زبان و ادب فارسی، شمارۀ ۴، 159-۱۷۶.

محمدی، یدالله. (1344). هم‌گرایی و سیر تطور و تکامل آن. درس‌هایی از مکتب اسلام، شمارۀ 1، 44-۵۷.

مشتاق‌مهر، رحمان، گلی، احمد، و معنوی، فاطمه. (1397). نگاهی به تحول مضامین تعلیمی از دورۀ سلجوقی تا پایان دورۀ تیموری. فصلنامۀ پژوهشنامۀ ادب تعلیمی، شمارۀ 39، 1-۲۸.

مشکانی، ام‌البنین، ارشادی مقدم، کاظم، و مشکانی، سارا. (1394). کنگرۀ بین‌المللی سربداران، 384-۴۱۲.

مطهری، مرتضی. (1385). انسان و سرنوشت. تهران: صدرا.

مقدم، علی. (1354). مقدمه‌ای بر عرفان مولانا. تهران: مؤسسۀ مطبوعاتی عطایی.

منور، محمد. (1354). اسرار التوحید. به اهتمام ذبیح‌الله صفا. چ۳. تهران: امیرکبیر.

موسوی، سید هاشم و پورمحمدی املشی، نصرالله. (1401). نگرشی بر تعامل/تقارب تشیع و تصوف در ایران قرن هشتم هجری. فصلنامۀ پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام، شمارۀ 30، 472-۵۰۴.

مولوی، جلال‌الدین محمد بن محمد. (1390). مثنوی معنوی. تصحیح رینولد ا. نیکلسون، تهران: هرمس.

میرباقری، سید محمدمهدی. (1384). جایگاه ظهور در سیر تکاملی تاریخ. مجلۀ مکاتبه و اندیشه، شمارۀ 22، 73-۱۰۰.

نظامی عروضی سمرقندی، احمد بن عمر بن علی. (1364). چهار مقاله. به اهتمام محمد معین. چ۷. تهران: امیرکبیر.

نظامی گنجوی، الیاس بن یوسف. (1387). خمسه، براساس چاپ مسکو/ باکو. تهران: هرمس.

هجویری، علی بن عثمان. (1358). کشف المحجوب. به کوشش والنتین ژکوفسکی. تهران: سروش

هدایت، رضاقلی خان. (1344). ریاض العارفین. تهران: چاپ محمودی.

یارشاطر، احسان. (1334). شعر فارسی در عهد شاهرخ. تهران: دانشگاه تهران.

یاوری بافقی، امیرحسین، مستجابی سرهنگی، محمد، اسماعیلی، احمدرضا. (1392). تحیلی بر تأثیر هم‌گرایی ملی اقوام ایرانی بر امنیت عمومی جمهوری اسلامی. پژوهشنامۀ نظم و امنیت انتظامی، 6(2)، 135-۱۵۸.

یثربی، یحیی. (1377). عرفان نظری. قم: مؤسسۀ بوستان کتاب.

یعقوبی، عبدالرسول. (1398). چالش واگرایی‌های هویتی جهان اسلام و راه‌‌حل‌های هم‌گرایی در تمدن نوین اسلامی. دوفصلنامۀ مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی، 2(1)، 171-۲۱۰.