منابع

قرآن کریم. (1398). ترجمۀ محمدمهدی فولادوند. تهران: پیام عدالت.

ابن‌فارض، عمر بن علی. (1395). دیوان سلطان العاشقین. ترجمۀ سید فضل‌الله میرقادری و اعظم السادات میرقادری. قم: آیت اشراق.

اسپرهم، داوود، و تصدیقی، سمیه. (1396). بررسی تطبیقی طرح‌واره‌های حجمی در مثنوی‌های عطار و مثنوی مولانا. مطالعات عرفانی، ش. 26، 5ـ۳۴.

استیس، والتر. ت. (1358). عرفان و فلسفه. ترجمۀ بهاءالدین خرّمشاهی. تهران: سروش.

اسماعیل‌پور، ابوالقاسم. (1391). اسطوره، بیان نمادین. تهران: سروش.

افراشی، آزیتا، عاصی، سید مصطفی، و جولایی، کامیار. (1394). استعاره‌های مفهومی در زبان فارسی؛ تحلیلی شناختی و پیکره‌مدار. زبان‌شناخت. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 6(2)، 39ـ۶۱.

باقری خلیلی، علی‌اکبر، و محرابی، منیژه. (1392). طرح‌وارۀ چرخشی در غزلیات سعدی و حافظ شیرازی. نقد ادبی، 6(23).

پناهی، مهین، و بهمنی، علی‌اکبر. (1392). بررسی دایره‌های تعالی در گلشن راز و مفاتیح الاعجاز. پژوهش‌های ادب عرفانی (گوهر گویا)، 7(2، پیاپی 25)، 25ـ۶۲.

پورنامداریان، تقی. (1391). رمز و داستان‌های رمزی در ادب فارسی. تهران: علمی و فرهنگی.

جرجانی، علی بن محمد. (1370). التعریفات. تهران: ناصرخسرو.

چیتیک، ویلیام. (1388). درآمدی به تصوف. قم: دانشگاه ادیان و مذاهب.

چیتیک، ویلیام. (1394). عوالم خیال، ابن‌عربی و مسئلۀ اختلاف ادیان. ترجمۀ قاسم کاکایی. تهران: هرمس.

دانیلز، مایکل. (1372). خودشناسی به روش یونگ. ترجمۀ اسماعیل فصیح. تهران: فاخته.

ذوالفقاری، اختر، و عباسی، شیرین. (1394). استعارۀ مفهومی و طرح‌واره‌های تصویری در اشعار ابن‌خفاجه. پژوهش‌های ادبی و بلاغی، 3(3)، 105ـ۱۲۰.

سجادی، سید جعفر. (1386). فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانی. تهران: طهوری.

صفوی، کوروش. (1382). بحثی دربارۀ طرح‌های تصویری از دیدگاه معنی‌شناسی‌شناختی. نامۀ فرهنگستان، 6(1، پیاپی 21)، 65ـ85.

صفوی، کوروش. (1399). درآمدی بر معنی‌شناسی. تهران: سورۀ مهر.

غزالی، ابوحامد محمد. (1386). اِحیاء علوم‌الدین. ترجمۀ مؤیدالدین محمد خوارزمی. به کوشش حسین خدیوجم. تهران: علمی و فرهنگی.

فتوحی، محمود. (1395). سبک‌شناسی نظریه‌ها، رویکردها و روش‌ها. تهران: سخن.

فروزانفر، بدیع‌الزمان. (1361). احادیث مثنوی. تهران: امیرکبیر.

قشیری، ابوالقاسم عبدالکریم‌ بن ‌هوازن. (1361). رسالۀ قشیریه. ترجمۀ حسن‌ بن‌ احمد عثمانی. تصحیح بدیع‌الزمان فروزان‌فر. تهران: علمی و فرهنگی.

قیصری، داوود. (1375). شرح فصوص الحکم. به کوشش سید جلال‌الدین آشتیانی. تهران: علمی و فرهنگی.

کاکایی، قاسم. (1388). راز گلشن راز. خردنامه، ش. 57، 64ـ۷۹.

کمبل، جوزف. (1391). قدرت اسطوره. ترجمۀ عباس مخبر. تهران: مرکز.

کوپر، جی.سی. (1379). فرهنگ مصور نمادهای سنتی. ترجمۀ ملیحه کرباسیان. تهران: فرشاد.

گوهرین، سید صادق. (1363). فرهنگ لغات و تعبیرات مثنوی. تهران: زوّار.

لاهیجی، شمس‌الدین محمد. (1388). شرح گلشن راز فی مفاتیح الاعجاز. مقدمه و تصحیح محمدرضا برزگر خالقی و عفت کرباسی. تهران: زوّار.

محمدی، احمد. (1379). اصول و مبانی تصوف و عرفان. البرز: دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج.

محمدی آسیابادی، علی، و صادقی، اسماعیل. (1391). طرح‌وارۀ حجمی و کاربرد آن در بیان تجارب عرفانی. پژوهش‌های ادب عرفانی (گوهر گویا). 6(2، پیاپی 22)، 141ـ۱۶۲.

نویا، پل. (1368). تفسیر قرآنی و پیدایش زبان عرفانی. ترجمۀ اسماعیل سعادت. معارف، 6(3)، 52ـ۱۰۴.

هال، جیمز. (1393). فرهنگ نگاره‌ای نمادها در هنر شرق و غرب. تهران: فرهنگ معاصر.