ارزیابی روایات یونس بن ظبیان در کافی براساس بازیابی منابع | ||
| حدیث پژوهی | ||
| مقاله 9، دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 31، مرداد 1403، صفحه 275-304 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/hadith.2022.246759.1230 | ||
| نویسندگان | ||
| سید سلیمان موسوی1؛ محمد ابراهیم روشن ضمیر* 2؛ سید علی دلبری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 3دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| حضور افراد بسیار ضعیف از نگاه رجالیان، در اسناد روایات کتابهای معتبری همچون کافی این سؤال را ایجاد میکند که چگونه و بر چه اساسی روایات این افراد به این کتب راه یافته است؟ یکی از این افراد یونس بن ظبیان است که طبق سخن رجالیان فردی دروغگو و غالی است و مورد لعن امام رضاR قرار گرفته است. فرضیۀ اولیۀ ما برای وجود روایات چنین افرادی، تفاوت معیارهای متقدمان در پذیرش اخبار است. یکی از معیارهای اصلی در نزد ایشان، پذیرش خبر براساس اعتبار کتب حدیثی است؛ هرچند راوی آن مورد جرح واقع شده باشد. برای سنجش این معیار نزد کلینی، به بازیابی منابع روایات یونس در کافی پرداختیم. کلینی برای 20 روایت یونس از 14 منبع بهره برده است. از این میان، ۶ منبع دارای شهرت در بین اصحاب امامیه هستند؛ اما ۸ منبع دیگر چنین شهرتی ندارند و احتمالاً براساس معیارهای دیگری همچون نقل کتاب توسط افراد سختگیر در پذیرش حدیث، وجود روایت در کتب معتبر دیگر و ... مورد قبول کلینی واقع شدهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| یونس بن ظبیان؛ غلو؛ کافی؛ کلینی؛ بازیابی منابع | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
ابنبابویه، محمد بن على (شیخ صدوق). (1362ش). الخصال. قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
ابنبابویه، محمد بن على. (1376ش). الأمالی. چ۶. تهران: کتابچى.
ابنبابویه، محمد بن على. (1398ق). التوحید. قم: جامعه مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
ابنبابویه، محمد بن على. (1406ق). ثواب الأعمال و عقاب الأعمال. چ۲. قم: دارالشریف الرضی للنشر.
ابنبابویه، محمد بن على. (1396ق). فضائل الأشهر الثلاثة. قم: کتابفروشى داورى.
ابنبابویه، محمد بن على. (1402ق). مصادقة الإخوان. کاظمیه: مکتبة الإمام صاحب الزمان العامة.
ابنبابویه، محمد بن على. (1413ق). من لا یحضره الفقیه. چ2. قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
ابنشهرآشوب مازندرانى، محمد بن على. (1379ق).مناقب آل أبیطالبk. چ۱. قم: علامه.
ابنغضائری، احمد بن حسین. (1422ق). رجال. چ۱. قم: دارالحدیث.
برقى، احمد بن محمد. (1342ش). رجال البرقی – الطبقات. چ۱. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
جدیدینژاد، محمدرضا. (1389). روش دستیابی به منابع الکافی. آینۀ پژوهش، ۲۱ (123)، ۱۶ـ۲۰.
حلى، حسن بن یوسف. (1411ق). خلاصة الاقوال. چ۲. نجف: دارالذخائر.
حلی، حسن بن علی بن داود. (1342ش). الرجال. چ۱. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
خویی، ابوالقاسم. (1413ق). معجم رجال الحدیث. بیجا: بینا.
سزگین، فؤاد. (١۴١١ق). تاریخ التراث العربی. ترجمۀ محمود فهمی حجازی. عربستان: جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامیة.
شعیری، محمد بن محمد. (بىتا). جامع الأخبار. چ۱. نجف: مطبعة حیدریة.
شمشیری، رحیمه، جلالی، مهدی، و رحمانستایش، محمدکاظم. (1398). زمینههای تضعیف یونس بن ظَبیان. علوم قرآن و حدیث، شمارۀ 103، ۱۵۳ـ۱۷۲.
صفار، محمد بن حسن. (1404ق). بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد2. چ۲. قم: مکتبة آیة الله المرعشی النجفی.
طبرى آملى صغیر، محمد بن جریر بن رستم. (1413ق). دلائل الإمامة. قم: بعثت.
طوسى، محمد بن الحسن. (1373ش). رجال الطوسی. چ۳. قم: مؤسسة النشر الاسلامی التابعة لجامعة المدرسین.
طوسى، محمد بن الحسن. (1420ق). فهرست کتب الشیعة و أصولهم و أسماء المصنّفین و أصحاب الأصول (ط - الحدیثة). چ۱. قم: مکتبة المحقق الطباطبائی.
طوسى، محمد بن الحسن. (1414ق). الأمالی. چ۱. قم: دارالثقافة.
طوسى، محمد بن الحسن. (1407ق). تهذیب الأحکام (تحقیق خرسان). چ۴. تهران: دارالکتب الإسلامیه.
عدهاى از علما. (1381ش). الأصول الستة عشر. چ۱. قم: مؤسسة دارالحدیث.
عریضى، على بن جعفر. (1409ق). مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها. چ۱. قم: مؤسسة آل البیتk.
عیاشی، محمد بن مسعود. (1380ش). تفسیر العیاشی. چ۱. تهران: مکتبة العملیة الاسلامیه.
قطبالدین راوندى، سعید بن هبةالله. (1409ق). الخرائج و الجرائح. چ۱. قم: مؤسسۀ امام مهدىZ.
قمى، على بن ابراهیم. (1404ق). تفسیر القمی. چ۳. قم: دارالکتاب.
کشى، محمد بن عمر. (1363ش). رجال الکشی - اختیار معرفة الرجال. چ۱. قم: مؤسسة آل البیتk.
کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق. (1407ق). الکافی. چ۴. تهران: دارالکتب الإسلامیة.
کوفى اهوازى، حسین بن سعید. (1402ق). الزهد. چ۲. قم: المطبعة العلمیة.
مجلسى، محمد باقر بن محمدتقى. (1404ق). مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول. چ۲. تهران: دارالکتب الإسلامیة.
مدرسى طباطبائى، سید حسین. (1386ش). میراث مکتوب شیعه از سه قرن نخستین هجرى. ترجمۀ سید على قَرائى و رسول جعفریان. چ۲. قم: اعتماد.
مفید، محمد بن محمد. (1413ق). الإختصاص. چ۱، قم: المؤتمر العالمى لالفیة الشیخ المفید.
نجاشی، احمد بن على. (1365ش). رجال النجاشی. چ۶. قم: مؤسسة النشر الاسلامی التابعة لجامعة المدرسین.
واسطی بغدادی، احمد بن حسین. (1364ش). الرجال (لابن الغضائری). چ۱. قم: دارالحدیث.
Schacht, J. (1949). A Revaluation of Islamic Traditions. Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, 81(3-4), 143-154. https://doi.org/10.1017/S0035869X00102916 Schacht, J. (1979). Origins of Muhammadan Jurisprudence. Oxford. Juynboll, G. H. A. (1989). Some isnad -analytical methods illustrated on the basis of several woman- demeaning sayings from hadith literature. Al-qantara, 10, 343–383. Motzki, H. (2005). Dating Muslim Traditions: A Survey. Arabica, 52(2), 204-253. References 'Arizi, A. (1989). Masa’il-i of Ali Ibn Ja'far wa mustadrakatuha. First ed. Qum: Al Al-Bait Foundation. [In Arabic] 'Ayyashi, M. (2001). Tafsir al-'Ayyashi. First ed. Tehran: maktabah al-'amaliyyah al-Islamiyyah. [In Arabic] Barqī, A. (1963). Rijal al-Barqī - Tabaqat. First ed. Tehran: Tehran University Press. [In Arabic] Et al. (2002). Al-Usul Al-Sitta al-'Ashar. First ed. Qum: Dar al-Hadith Foundation. [In Arabic] Hilli, H. (1963). Al-rijal. First ed. Tehran: Tehran University Press. [In Arabic] Hilli, H. (1991). Khulasah al-Aqwal. Second ed. Najaf: Dar al-Zakha’ir. [In Arabic] Ibn Babiwayh, M. (Shaikh Sadouq). (1943). Al-Khisal. Qum: Society of Teachers of Qum Theological Seminary. [In Arabic] Ibn Babiwayh, M. (1993). Man La Yahzuruh al-Faqih. second ed. Qum: Society of Teachers of Qum Theological Seminary. [In Arabic] Ibn Babiwayh, M. (1976). Fadail al-Ashhur al-thalathah. Qum: Dawari. [In Arabic] Ibn Babiwayh, M. (1978). Al-Tawhid. Qum: Society of Teachers of Qum Theological Seminary. [In Arabic] Ibn Babiwayh, M. (1982). Musadaqat al-'iikhwan. Kazamiyyah: Al-Imam Saheb al-Zaman General Library. [In Arabic] Ibn Babiwayh, M. (1986). Thawab al- A'mal wa 'iqab al- A'mal. Second ed. Qum: Dar al-Sharif al-Razi lin-nashr . [In Arabic] Ibn Babiwayh, M. (1997). Amali. 6th ed. Tehran: Ketabchi. [In Arabic] Ibn Ghazairi, A. (2001). Al-Rijal. First ed. Qum: Dar al-Hadith. [In Arabic] Ibn Shahr Ashub Mazandarani, M. (1960). Manaqib Ali Abi Talib. First ed. Qum: Allamah. [In Arabic] Jadidi nejad, M. (2010). The method of obtaining source of al-Kāfī. Ayine-ye pajuhesh, 21 (123), 20-16. [In Persian] Juynboll, G. H. A. (1989). Some isnad -analytical methods illustrated on the basis of several woman- demeaning sayings from hadith literature. Al-qantara, 10, 343–383. [In English] Kashshi, M. (1982). Rijal al-Kashshi – Ikhtiyar Ma'rafah al-Rijal. First ed. Qum: Al Al Bayt Foundation. [In Arabic] Khui, A. (1993). The dictionary of Rijal al-Hadith. [no plac]: [no publication]. [In Arabic] Kufi al-Ahwazi, H. (1982). Al-Zuhd. Second ed. Qum: Al-Matba'at Al-'Ilmiyyah. [In Arabic] Kulayni, M. (1987). Al-Kāfī. 4th ed. Tehran: Dar al-Kutub al-Islamiyyah. [In Arabic] Majlisi, M. (1984). Al-mir’at al-'Uqul fi sharh-e akhbar al-rasul. Second ed. Tehran: Dar al-Kitab al-Islamiyyah. [In Arabic] Motzki, H. (2005). Dating Muslim Traditions: A Survey. Arabica, 52(2), 204-253. [In English] Mudarresi Tabataba’i, H. (2016). Shia written heritage from the first three centuries of Hijri. Translated by Seyyed Ali Qara'i and Rasul Jafarian. Second ed. Qum: ‘Itimad. [In Persain] Mufid, M. (1993). Al-khasa’is. First ed. Qum: The World Conference on the Millennium of Shaikh Al-Mufid. [In Arabic] Najjashi, A. (1986). Rijal al-Najjash. 6th ed. Qum: Society of Teachers of Qum Theological Seminary. [In Arabic] Qumi, A. (1984). Tafsir al-Qumi. Third ed. Qum: Dar al-Kitab. [In Arabic] Qutbuddin Rawandi, S. (1989). Al-Khara’ij wa Al-Jara’ih. First ed. Qum: Imam Mahdi Institute. [In Arabic] Saffar, M. (1984). Basa’ir a; -darajat fi faza’il Ali Muhammad. Second ed. Qum: Ayatollah Al-Marashi Al-Najafi Library. [In Arabic] Schacht, J. (1949). A Revaluation of Islamic Traditions. Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, 81(3-4), 143-154. https://doi.org/10.1017/S0035869X00102916. [In English] Schacht, J. (1979). Origins of Muhammadan Jurisprudence. Oxford. [In English] Sezgin, F. (1991). Arabic heritage history. Translated by Mahmoud Fahmi Hijazi. Saudi Arabia: Imam Mohammad Ibn Saud Islamic University. [In Arabic] Sha'iri, M. (no date). Jami' Al-Akhbar. First ed. Najaf: Haydariyyah Press. [In Arabic] Shamshiri, R., Jalali, M., Rahmansataish, M. (2018). The grounds of weakening Yūnus Ibn Zabian. Quran and Hadith Sciences, No. 103, 153-172. [In Persian] Ţabarī Amoli Saghir, M. (1993). Dalai’l al-Imamah. Qum: Bi'sat . [In Arabic] Tusi, M. (1987). Tahzib al-Ahkam. Edited by: al-Khirsan). 4th ed. Tehran: Dar al-Kitab al-Islamiyyah. [In Arabic] Tusi, M. (1994). Amali. First ed. Qum: Dar al-Thaqafah. [In Arabic] Tusi, M. (1994). Rijal al-Tusi. Third ed. Qum: Society of Teachers of Qum Theological Seminary. [In Arabic] Tusi, M. (2000). Fihrist al-kutub al-shia wa usulihim wa asma’u al-musannafin wa ashab al-usul. First ed. Qum: Al-Muhaqq Al-Tabatabai School. [In Arabic] Wasiti Baghdadi, A. (1985). al=Rijal libni Ghadairi. Qum: Dar al=Hadith. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 845 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 385 |
||
