بهبود مدیریت رواناب شهری از لحاظ کمی و کیفی در بندرعباس با کمک رویکرد بهترین گزینههای عملیاتی (BMPs) | ||
| مهندسی اکوسیستم بیابان | ||
| دوره 11، شماره 37، زمستان 1401، صفحه 85-99 اصل مقاله (734.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/deej.2023.248013.0 | ||
| نویسندگان | ||
| نسیم قشقایی زاده1؛ عباس مرادی* 1؛ آرش ملکیان2؛ ارشک حلی ساز1؛ رسول مهدوی1 | ||
| 1دانشگاه هرمزگان | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| توسعۀ شهرنشینی و افزایش سطوح نفوذناپذیر، بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک با ریزشهای جوّی ناچیز و حجم زیاد رواناب تولیدی، باعث میشود تا خطر ایجاد سیل که یکی از پرمخاطرهترین بلایای طبیعی است افزایش یابد. در این پژوهش به بررسی مدیریت کمی و کیفی رواناب در بخشی از شهر بندرعباس پرداخته شده است. بنابراین سعی شده است تا با شبیهسازی نحوۀ عملکرد سیستم زهکشی رواناب سطحی، نقاط حساس به آبگرفتگی بررسی و بهترین گزینههای عملیاتی برای کاهش حجم سیل و کنترل بار آلودگی بررسی شود. بدین منظور با استفاده از نرمافزار EPA-SWMM سه راهکار مدیریتی سیستم ماند بیولوژیکی، پشتبام سبز و جوی باغچه مورد ارزیابی قرار گرفت. بهمنظور بررسی آنالیز حساسیت مدل، سه پارامتر شیب کانال، ضریب زبری کانال و درصد نفوذناپذیری بر روی نتایج مدل بررسی شدند و مشخص شد که درصد نفوذناپذیری بیشترین حساسیت را در پیک رواناب خروجی ایجاد میکند. نتایج نشان داد که راهکار مدیریتی پشتبام سبز نسبت به بقیۀ راهکارها، با متوسط کاهش 8/18درصدی دبی پیک از عملکرد بهتری برخوردار است. همچنین با توجه به نتایج کیفی راهکار مدیریتی پشتبام سبز پارامترهای BOD، COD و PO4 را بهمقدار قابل توجهی کاهش میدهد. بنابراین راهکار مدیریتی پشتبام سبز بهعنوان بهترین راهکار در کاهش پیک و بار آلودگی در محدودۀ مورد مطالعه انتخاب شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بهترین گزینههای عملیاتی؛ پشتبام سبز؛ جوی باغچه؛ سیستم ماند بیولوژیکی؛ سیلاب شهری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 700 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 593 |
||