ارزیابی تغییرات زمانی خشکسالی با استفاده از آزمون من- کندال و شیب سن در استان کرمان طی سالهای 1990 تا 2018 | ||
| مهندسی اکوسیستم بیابان | ||
| دوره 11، شماره 36، پاییز 1401، صفحه 1-16 اصل مقاله (689.44 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/deej.2023.248210.0 | ||
| نویسندگان | ||
| زهره ابراهیمی خوسفی* 1؛ مریم میراکبری2؛ محسن ابراهیمی خوسفی3؛ مجتبی سلیمانی ساردو1 | ||
| 1دانشگاه جیرفت | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| 3دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| بررسی روند تغییرات خشکسالیها به عنوان یکی از پیامدهای ناشی از تغییر اقلیم که محدودیت شدید منابع آب را به دنبال دارد امری ضروری میباشد و در صورت وجود تغییرات افزایشی اقدامات لازم در جهت مدیریت منابع آب باید صورت پذیرد. در پژوهش حاضر روند تغییرات شاخص خشکسالی بارش- تبخیرتعرق استاندارد شده (SPEI) برای ایستگاه های سینوپتیک استان کرمان طی سالهای 1990 تا 2018 ارزیابی گردید. بررسی روند تغییرات سریهای زمانی SPEI با استفاده از دو آزمون من- کندال و شیب خط سن انجام شد. نتایج نشان داد از بین ایستگاههای مطالعاتی، شهربابک دارای بیشترین فراوانی و بالاترین شدت خشکسالی طی دوره آماری مورد مطالعه بوده است. تغییرات فصلی خشکسالی نشان داد روند صعودی معنیداری در تمامی فصول سال در ایستگاههای مطالعاتی وجود داشته است. تغییرات سالانه شاخص SPEI نیز روند صعودی خشکسالی در تمامی ایستگاههای مطالعاتی طی دوره آماری 2018-1990 را نشان داد. همچنین نتایج نشان داد در بازهی زمانی 1996-1990، شیب خط روند شاخص SPEI مثبت بوده که بیانگر کاهش خشکسالی در استان کرمان طی این بازه زمانی میباشد. این درحالیست که شیب روند شاخص SPEI در بازههای زمانی 2010-1997 و 2018-2011 منفی بوده که حاکی از افزایش شدت خشکسالی در استان کرمان طی سالهای اخیر میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خشکسالی؛ SPEI؛ من- کندال؛ سن؛ استان کرمان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 948 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 681 |
||