مطالعه دزیمتری مبتنی بر شبیه سازی برای الکترون درمانی در حین جراحی سینه | ||
| مجله سنجش و ایمنی پرتو | ||
| دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 42، تابستان 1401، صفحه 85-93 اصل مقاله (548.53 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/rsm.2022.113644 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی تاجیک* 1؛ حسن رنجبر2 | ||
| 1گروه فیزیک هسته ای و ذرات بنیادی، دانشکده فیزیک، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران | ||
| 2پژوهشکده چرخه سوخت هستهای، پژو هشگاه علوم و فنون هسته ای، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| الکترون درمانی حین عمل جراحی روش نسبتاً جدید تابش مستقیم پرتوهای یونیزان به تومور و یا بستر آن در حین عمل جراحی است. بهمنظور درمان مناسب هدف مورد نظر، لازم است که منحنی دز تابشی و حفاظ استفاده شده برای حفاظت بافت و ارگانهای سالم مورد بررسی قرار گیرد. پرتودرمانی حین جراحی سینه نیازمند حفاظت بافت های زیر حجم هدف مانند قلب و ریه می باشد. در این شرایط، یک لایه نازک از مواد با Z بالا بین بافت درمان (سینه) و بخش حیاتی زیرین قرار میگیرد. با استفاده از کد MCNPX بافت سینه، حفاظ و ریه بهصورت سه استوانه هم محور تحت تابش الکترونهای 6، 9 ، 12 و 18 مگاالکترون ولت قرار گرفتند. میزان شار و دز الکترون و فوتونهای ثانویه در بافتهای مختلف محاسبه شد. بررسیها نشان دادند برای الکترونهای 6 مگاالکترون ولت استفاده از حفاظ بر میزان دز دریافتی بافتهای اطراف سینه، تأثیر ناچیزی دارد. در انرژی های 9 و 12 مگا ولت، محافظ Al-Pb و محافظ St-PMMA تقریباً عملکرد یکسانی در کاهش مقدار دوز دریافتی توسط بافت های اطراف سینه دارند. در انرژی 18 مگاالکترون ولت، جاذب Al-Pb نسبت به جاذب St-PMMA در کاهش دز دریافتی ارگانهای مجاور بافت سینه، عملکرد مناسبتری دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الکترون درمانی؛ حفاظ؛ دز؛ بافت سینه؛ کد MCNPX | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,937 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 651 |
||