بازشناسی طرحها و نقوش بادگیرها و بازشوها در معماری بومی بستک | ||
| هنرهای صناعی ایران | ||
| مقاله 8، دوره 5، شماره 2 - شماره پیاپی 9، اسفند 1401، صفحه 115-128 اصل مقاله (1.31 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/hsi.2022.246448.1026 | ||
| نویسنده | ||
| حامد محمدی مزرعه* | ||
| کارشناس ارشد، گروه مهندسی معماری و ساختمان، واحد بندرعباس، دانشگاه فنی و حرفهای، هرمزگان، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با رویکرد نوآورانه، اقدام به بازشناسی طرحها و نقوش بهکاررفته در بادگیرها و بازشوهای بافت قدیم شهرستان بستک نموده است تا نشان دهد معماران و کاربران بناهای بومی، چگونه توانستهاند با بهرهگیری و ترکیب هندسههای مختلف به الگوهایی زیبا بهعنوان میراثی از گذشتگانمان در گسترۀ بافت سنتی دست یابند. هدف پژوهش حاضر، شناخت، تحلیل و بررسی میزان فراوانی فرمهای تزیینی بهکاررفته در عناصر تهویۀ طبیعی (بادگیرها و بازشوها) در بناهای بومی شهرستان بستک است. روش انجام پژوهش، توصیفی- تحلیلی و جمعآوری اطلاعات آن از طریق مطالعات کتابخانهای و میدانی (مشاهده و مصاحبه) است که با نمونهگیری غیرتصادفی (هدفمند) از 97 بنای سنتی با قدمت بیش از هفتاد سال و مصاحبه با کاربران این ابنیه به انجام رسیده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که نوع فرمهای تزیینی بهکاررفته در بین عناصر تهویۀ طبیعی، به سلیقه، انتخاب و شرایط مالی صاحبخانه بستگی داشته است. اینگونه تزییناتِ طبیعتگرا (شامل نقوش هندسی، گیاهی و حیوانی)، در بادگیرها عموماً در فواصل بین بالاترین قسمت دهانۀ ورودی بادگیر، ساقه و تاج مورد استفاده قرار میگرفتند و در بازشوها، بهصورت مشبکی با نقوش مختلف (هندسی و گیاهی) و در بالای پنجرهها و دربها اجرا میشدند. کاربرد این تزیینات روی دهانۀ پنجرهها بهعنوان نماد معماری بومی در بین بناهای سنتی مورد استفاده قرار میگرفت و امروزه طراحان معمار و شهرساز میتوانند با شناخت کامل این الگوهای جلوهگر زیبایی در معماری بناها و زیباییبخش بافت شهری، بههمراه تکنولوژیهای جدید، آنها را در طراحیها و ایدهپردازیهای خود مورد استفاده قرار دهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بادگیر؛ پنجرۀ مشبکی؛ تزیینات؛ فرمهای تزیینی؛ بستک | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,857 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,485 |
||
