پهنهبندی کیفیت آب زیرزمینی با استفاده از روش WQI و روشهای زمینآمار (مطالعۀ موردی: حوزۀ آبخیز سیلوه) | ||
| مهندسی اکوسیستم بیابان | ||
| مقاله 7، دوره 8، شماره 24، شهریور 1398، صفحه 95-108 اصل مقاله (962.89 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/deej.2018.7.24.59 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی دولت کردستانی1؛ احمد نوحه گر* 2؛ سعید جانی زاده3 | ||
| 1راتبه دانشگاه جیرفت | ||
| 2استاد گروه برنامهریزی، مدیریت و آموزش محیط زیست، دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران | ||
| 3دانشجوی دکتری مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس تهران | ||
| چکیده | ||
| یکی از عوامل مهم در توسعۀ پایدار، فراهم بودن منابع آب مناسب برای مصارف مختلف است که وضع کیفی آن از اهمیت ویژهای برخوردار است. امروزه مدیریت منابع آب زیرزمینی نقش مهمی در مناطق خشک و نیمهخشک بازی میکند. بررسی تغییرات مکانی شاخص کیفیت آب (WQI) زیرزمینی و تعیین مناسبترین راهکارهای مدیریتی اهمیت ویژهای دارد. روشهای زمینآمار و نرمافزار ArcGIS میتوانند در این راستا ابزار مفیدی باشند. هدف از این مقاله، پهنهبندی شاخص کیفیت آب برای مصارف مختلف شرب، کشاورزی و صنعت در حوزۀ آبخیز سیلوه (استان آذربایجان غربی) است. در بخش شرب پارامترهای pH, TDS, Cl, Ca, Mg, HCO3, K, Na و SO4، در بخش کشاورزی پارامترهای SSP, EC و Cl و در بخش صنعت پارامترهای pH, TDS, Cl, TH و SO4 بررسی شدند. برای انجام این مطالعه، ابتدا شاخص کیفیت آب برای 145 نقطۀ نمونهبرداریشده محاسبه شد. سپس برای پهنهبندی شاخص کیفیت آب در بخش شرب و کشاورزی از روش زمینآمار RBF و در بخش صنعت از روش Kriging بهدلیل کمترین میزان RMSE استفاده شد. نتایج نشان داد که 100درصد سطح منطقه برای مصرف شرب مناسب طبقۀ عالی، در بخش کشاورزی 94/36 درصد سطح منطقه، طبقۀ عالی و 04/63درصد طبقۀ خوب و در بخش صنعت 91/16درصد منطقه، طبقۀ عالی و 09/83درصد طبقۀ خوب قرار دارند. بدین ترتیب با توجه به نتایج، در هیچیک از مصارف مختلف محدودیت استفاده وجود ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب زیرزمینی؛ زمینآمار؛ حوزۀ آبخیز سیلوه؛ شاخص کیفیت آب | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 571 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 475 |
||
