واکاوی همدیدی–دینامیکی وردشهای جوّی بارش بهارۀ فراگیر ایران | ||
| مهندسی اکوسیستم بیابان | ||
| مقاله 2، دوره 8، شماره 24، شهریور 1398، صفحه 19-36 اصل مقاله (2.76 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/deej.2018.7.24.11 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه درگاهیان* 1؛ مهدی دوستکامیان2؛ مراد طاهریان3 | ||
| 1سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور | ||
| 2دانشجوی دکتری تغییر اقلیم دانشگاه زنجان | ||
| 3دانشگاه زنجان | ||
| چکیده | ||
| هدف این مطالعه، تجزیه و تحلیل ماهیت و ساختار وردشهای جوی بارشهای بهارۀ ایران است. برای این منظور، دادههای بارش روزانۀ 573 ایستگاه استفاده شده است. سپس روزهای بارش فراگیر، دادههای فشار متناظر، با استفاده از امکانات برنامهنویسی در محیط نرمافزار گردس استخراج و به کمک تحلیل خوشهای روزهای نماینده و الگوهای بارشی بهارۀ ایران در محیط نرمافزار متلب شناساییشدهاند. بهمنظور تعیین روز بارشی، سه معیارِ بارش روزانۀ یک میلیمتر و بیشتر، حداقل تداوم دو روزه و حداقل 50درصد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد بیشترین مقدار بارشهای بهارۀ فراگیر ایران ناشی از شیو شدید پرفشار شمال دریای خزر-کمفشار شرق ترکیه، کمفشار عربستان است و غالبترین الگوی بارشی بهارۀ فراگیر الگوی پرفشار سیبری- کمفشار عربستان، کمفشار سودان است. نقش دریای عرب، خلیج فارس، دریای سرخ در تراز 850 و 700 هکتوپاسکالی به شکل بارزی در شار رطوبت بارشهای بهاره قابل مشاهده است. دریای خزر علاوه بر تأمین رطوبت نواحی ساحلی در تراز دریا از منابع رطوبتی اصلی بارشهای بهارۀ شمال غربی و شمال شرقی در تراز 700 هکتوپاسکالی به شمار میرود. دریای عرب بیشترین نقش را در شار رطوبت بهسمت نواحی جنوبی و غربی ایران ایفا میکند. بیشترین میزان ناپایداری جو در ترازهای بالای جو بهدلیل استقرار موج بادهای غربی بوده که با سامانههای فشار متفاوتی همراه بوده است. در این راستا حداکثر میزان واگرایی جو زمانی رخ داده است که پرفشار سیبری فعال بوده و زبانههایی از آن روی ایران قرار گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الگوهای گردشی؛ تاوایی؛ آب قابل بارش؛ شار رطوبتی؛ بارش بهاره | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 494 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 406 |
||