ارزیابی شدت خطر بیابانزایی منطقۀ جازموریان با تأکید بر معیارهای زمینشناسی و ژئومورفولوژی | ||
| مهندسی اکوسیستم بیابان | ||
| مقاله 10، دوره 5، شماره 10، خرداد 1395، صفحه 109-122 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی سلیمانی ساردو* ؛ ابوالفضل رنجبر فردوئی؛ سید حجت موسوی | ||
| دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| شناخت معیارها و شاخصهای بیابانزایی و تعیین مهمترین عوامل مؤثر بر آن در هر منطقه، گام نخست برنامهریزی منطقی بهمنظور بیابانزدایی است. ازاینرو در پژوهش حاضر، حساسیت اراضی جازموریان به بیابانزایی با استفاده از روش IMDPA که یکی از روشهای ارزیابی بیابانزایی در مناطق خشک و نیمهخشک است و با تأکید بر معیار زمینشناسی و ژئومورفولوژی مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا نقشه واحدهای کاری با استفاده از نقشههای زمینشناسی، کاربری اراضی و تصاویر سنجندۀ لندست 8 و با بهرهگیری از تصاویر گوگل ارث تهیه شد و 16 واحد کاری مجزا انتخاب گردید. در هر واحد، شاخصهای «شیب»، «نوع بهرهبرداری از واحد کاری» و حساسیت «سنگ به فرسایش» ارزشگذاری شد و درنهایت، با تلفیق شاخصها با استفاده از میانگینگیری هندسی، ارزش معیار مربوط، محاسبه و نقشۀ شدت خطر بیابانزایی تهیه شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که منطقۀ جازموریان از لحاظ بیابانزایی در سه کلاس کم و ناچیز (I) متوسط (II) و شدید (III) بهترتیب با مساحتهای 1971، 1743، 2102 کیلومترمربع طبقهبندی میشود. براساس نتایج بهدستآمده از بررسی معیار مذکور، بیشترین وسعت منطقه، مربوط به کلاس شدید بیابانزایی است که نیازمند برنامههای مدیریت خطر در این نواحی است. همچنین شاخص نوع بهرهبرداری از واحدکاری بیشترین تأثیر را در بیابانزایی منطقه در گروه خود داشته است که بر توجه بیشتر به این عامل در تدوین برنامههای کنترل بیابانزایی تأکید میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رخسارههای ژئومورفولوژی؛ کاربری اراضی؛ فرسایش؛ IMDPA؛ شاخصهای بیابانزایی | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
1. Arami, A.H., 2013. Assessment of desertification hazard (IMDPA Model), risk and development of management programs in the semi-arid region of Agh band, Golestan province-Iran. M.Sc. thesis, Gorgan University of agriculture sciences and natural resources. 2. Bahreini, F., Pahlavanravi , A., Moghaddamnia, A., Rahi, G.H. 2012. Spatial prioritization of land degradation using IMDPA model with emphasis on wind erosion and climate (case study: bardkhun region of boushehr). Journal of Water and Soil. Vol 26, No 4, 897-907. 3. Lavando Contador, J.F., Schnabel, S., Gomez Gutierrez, A., and Pulido Fernandez, M. 2009. Mapping sensitivity to land degradation in extremadura. SW Spain, land degradation & development. 20: 129–144. 4. Mesbahzadeh, T., Ahmadi, H., Zehtabian, Gh.R., Sarmadian, F. 2013. Assessment and mapping of land degradation in abuzaydabad, Iran using an IMDPA model with emphasis on land criteria. Journal of Desert. 18: 1-7. 5. Salvati, L., Mancino G., De Zuliani, E., Sateriano, A., Zitti, M., Ferrara, A. 2013. An expert system to evaluate environmental sensitivity: a local – scale approach to desertification risk. Applied Ecology and Environmental Research. 11(4): 611-627. 6. Silakhori, i., 2013. Assessing desertification hazard (comparing MICD and IMDPA models), risk and developing management plan in Sabzevar region, Iran. M.Sc. thesis, Gorgan University of agriculture sciences and natural resources. 7. Soleimani Sardo. M., Ranjbar Fordoei, A., Ghazavi, R., Vali, A.A. Mousavi H. 2015. Assessment and mapping of areas sensitive to desertification in the Yazd-Ardakan plain. Journal of water and soil conservation. Vol 22(2), pp 191-204. 8. Zehtabian, G.H., Khosravi, H., Masoudi, R. 2014. Models of Desertification Assessment (Criteria and Indices). University of Tehran Press. 9. Ziaeia, M.S., Masoudi, R., Ghodsi, M., Khosravi, H. 2012. Study of the effect of management criterion on desertification control (case study: Kashan). Journal of Desert, 17:105-109. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 500 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 440 |
||
