بررسی اثرات آب شور و آب مغناطیسشده بر جوانهزنی آتریپلکس (Atriplex lentiformis) | ||
| مهندسی اکوسیستم بیابان | ||
| مقاله 5، دوره 4، شماره 8، آذر 1394، صفحه 45-56 اصل مقاله (547.15 K) | ||
| نویسندگان | ||
| عباس باقری1؛ محمد جعفری2؛ امین الله باقری فرد* 3؛ علی اشرف جعفری4؛ گودرز باقری فرد5 | ||
| 1دانشگاه یاسوج | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| 3باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی | ||
| 4مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور | ||
| 5موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور- ایران | ||
| چکیده | ||
| این تحقیق به منظور بررسی مغناطیسی کردن آب شور، آب معمولی و بذر بر خصوصیات جوانهزنی گونهی آتریپلکس در آزمایشگاه دانشگاه یاسوج سال1390 در قالب فاکتوریل بر پایه طرح کاملأ تصادفی اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل فاکتور آب مغناطیسی در پنج سطح (صفر، 2/5، 5، 7/5 و 10 کیلوگوس)، شوری در چهارسطح (صفر، 100، 200 و 400 میلیمولار کلرید سدیم و کلرید کلسیم به نسبت یک به یک) و دو نوع بذر (مغناطیس شده و بدون مغناطیس) با چهار تکرار انجام شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد در اکثر صفت اختلاف معنیدار در سطح یک درصد وجود دارد، و برای وزن گیاهچه درسطح 5 درصد اختلاف معنیدار است. بهطوریکه شدت میدان مغناطیسی 7/5 کیلوگوس بیشترین اثر را بر آب شور داشت و افزایش اندازه پارامترهای اندازهگیری شده را نشان داد. تأثیر متقابل شوری و بذر مغناطیسی بر خصوصیات سرعت جوانهزنی و وزن گیاهچه و بنیۀ بذر اثر معنیداری مشاهده شد. در بین تیمارهای مغناطیسشده بر بذور، سطح شدت 7/5 کیلوگوس نسبت به دیگر تیمارها عملکرد بهتری را از خود نشان داد. تأثیر متقابل آب و بذر مغناطیسی در گونۀ آترپیلکس در اکثر صفات مورد مطالعه، در سطح یک درصد معنیدار بود. در کل میتوان بهترین تیمار را از نظر تأثیر بهتر بر پارامترهای اندازهگیریشده، تیمار مغناطیس با سطح شدت 7/57 کیلوگوس دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آتریپلکس؛ درصد جوانهزنی؛ شوری؛ کیلوگوس؛ میدان مغناطیسی | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 515 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 394 |
||
