سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه کاشان

آل منیع, احلام, سنیسل بچاری, شیما, کاویانی, شیدا. (1401). میزان قرار گیری در معرض تابش در بخش پزشکی هسته ای. سامانه مدیریت نشریات علمی, 11(شماره 4), 233-237.
احلام آل منیع; شیما سنیسل بچاری; شیدا کاویانی. "میزان قرار گیری در معرض تابش در بخش پزشکی هسته ای". سامانه مدیریت نشریات علمی, 11, شماره 4, 1401, 233-237.
آل منیع, احلام, سنیسل بچاری, شیما, کاویانی, شیدا. (1401). 'میزان قرار گیری در معرض تابش در بخش پزشکی هسته ای', سامانه مدیریت نشریات علمی, 11(شماره 4), pp. 233-237.
آل منیع, احلام, سنیسل بچاری, شیما, کاویانی, شیدا. میزان قرار گیری در معرض تابش در بخش پزشکی هسته ای. سامانه مدیریت نشریات علمی, 1401; 11(شماره 4): 233-237.

میزان قرار گیری در معرض تابش در بخش پزشکی هسته ای

مجله سنجش و ایمنی پرتو
مقاله 43، دوره 11، شماره 4 - شماره پیاپی 44، اسفند 1401، صفحه 233-237    اصل مقاله (332.22 K)
نوع مقاله: مقاله کنفرانسی
نویسندگان
احلام آل منیع* 1؛ شیما سنیسل بچاری1؛ شیدا کاویانی2
1دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، خوزستان، ایران
2بخش پزشکی هسته‌ای، آبادان، خوزستان، ایران
چکیده
پرسنل بخش پزشکی هسته‌ای در طول آماده‌سازی رادیوداروها، تزریق آن‌ها و تصویربرداری در معرض اشعه هستند. یکی از پرکاربرترین دستگاه‌ها در پزشکی هسته‌ای دستگاه مقطع‌نگار رایان‌های تک‌فوتونی (SPECT[1]) می‌باشد. رادیوایزوتوپ‌های تزریقی در بخش پزشکی هسته‌ای ساطع اشعه گاما هستند و از آنجا که اشعه گاما در دسته پرتوهای یونیزان قرار می‌گیرد، در برخورد با بافت می‌تواند باعث شکست پیوندهای شیمیایی شود و واکنش‌های نامطلوبی را ایجاد نماید. مدل خطی بدون آستانه (LNT[2]) قرار گرفتن در معرض هر مقدار پرتو را باعث افزایش ریسک ابتلا به سرطان می‌داند و کمیته بین‌المللی حفاظت در برابر پرتو (ICRP[3]) حد دزی برای عموم مردم و برای پرتوکاران درنظر گرفته است. لذا در این مطالعه بر آن شدیم که با پایش محیطی، پرتوگیری اضافی همراهان و پرسنل و هم‌چنین با پایش فردی پرسنل، میزان دز دریافتی آنان را برآورد نماییم. به‌مدت دو ماه با استفاده از دزیمتر گایگر مولر، دز محیطی در چهار بخش پزشکی هسته‌ای، با استفاده از دزیمتر فردی فیلم بج، دز دریافتی کارکنان شاغل در بخش‌های مختلف و با استفاده از دزیمتر انگشتان‌های میزان پرتوگیری دست کارکنان در تماس با رادیوداروها مورد پایش قرار گرفت. آهنگ دز به‌دست آمده در حد تابش زمینه بود و حضور در چنین مکانی برای همراهان و پرسنل خطرزا نخواهد بود. میزان دز جذبی تمام بدن و دست کارکنان، از حد مجاز اعلام شده بسیار کمتر بود. با این وجود با توجه به توصیه اصل ALARA[4]، توصیه می‌شود اصول حفاظتی رعایت و علاوه‌بر فیلم بج جهت پایش پرسنل از دزیمتر انگشتان‌های نیز استفاده گردد.
[1] Single Photon Emission Tomography
[2] Linear No Threshold
[3] International Commission on Radiological Protection
[4] As Low As Reasonable
کلیدواژه‌ها
پزشکی هسته ای؛ پرتوگیری شغلی؛ دوزیمتری؛ خطرات تابش؛ اسپکت
مراجع
  1. M. Alkhorayef, et al. Assessment of occupational exposure and radiation risks in nuclear medicine departments. Radiat. Phys. Chem. 17 (2020) 108529.
  2. A. Roguin, J. Goldstein, O. Bar. Brain tumours among interventional cardiologists: a cause for alarm. Report of four new cases from two cities and a review of the literature. EuroIntervention 7 (9) (2012) 1081-1086.
  3. E. Vano, et al. Radiation cataract risk in interventional cardiology personnel. Radiat. Res. 174 (4) (2010) 490-495.
  4. M. Doss. Linear no-threshold model vs. radiation hormesis. Dose Response 11 (4) (2013) 495-512.
  5. NCRP, National Council on Radiation Protection and Measurements, Implementation of the principle of as low as reasonably achievable (ALARA) for medical and dental personnel, NCRP Report 107, National Council on Radiation Protection and Measurements, Bethesda, Maryland, 1990.
  6. The 2007 Recommendations of the International Commission on Radiological Protection. ICRP publication 103. Ann ICRP. 37 (2-4) (2007) 1-332. 
  7. D. W. Townsend. Combined positron emission tomography–computed tomography: the historical perspective. Seminars in Ultrasound, CT and MRI 29 (4) (2008) 232-235.
  8. M. Alnaaimi, et al. Occupational radiation exposure in nuclear medicine department in Kuwait. Radiat. Phys. Chem. 140 (2017) 233-236.
  9. A. Kubo, C. Mauricio. TLD occupational dose distribution study in nuclear medicine. Radiat. Measurements 71 (2014) 442-446.
  10. W. Chruscielewski, J. Olszewski, J. Jankowski, M. Cygan. Hand exposure in nuclear medicine workers. Radiat. Protection Dosimetry 101 (1-4) (2002) 229-232.
  11. A. Al-Abdulsalam, A. Brindhaban. Occupational radiation exposure among the staff of departments of nuclear medicine and diagnostic radiology in Kuwait. Med. Princ. Pract. 23 (2) (2014) 129-133.
  12. M. Martins, et al. Occupational exposure in nuclear medicine in Portugal in the 1999–2003 period. Radiat. Protection Dosimetry 125 (1-4) (2007) 130-134.
  13. W. Weizhang, et al. Occupational exposures of Chinese medical radiation workers in 1986–2000. Radiat. Protection Dosimetry 117 (4) (2005) 440-443.
  14. J. Jankowski, J. Olszewski, K. Kluska, Distribution of equivalent doses to skin of the hands of nuclear medicine personnel. Radiat. Protection Dosimetry 106 (2) (2003) 177-180.
  15. A. Almanie, S. Bachary. Evaluation the radiation exposure of the surgical team from C-arm during orthopedic surgical procedures. 1st Int. Conf. Occupational Health and Safety in Hospitals and Healthcare Centers. Shiraz Uni. Med. Sci. (2021) p. 86.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 836
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 589