قاعدۀ زرین در اندیشۀ اخلاقی فیض کاشانی | ||
| کاشان شناسی | ||
| دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 26، شهریور 1400، صفحه 109-126 اصل مقاله (534.77 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/kashan.2021.243049.1018 | ||
| نویسنده | ||
| حسن احمدی زاده* | ||
| استادیار گروه ادیان وفلسفه دانشگاه کاشان، کاشان، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از ابزارهای مؤثر برای ایجاد فرهنگ اخلاقیزیستن در جامعه، قاعدۀ زرین اخلاق است. بر اساس این قاعده که تقریرهای مختلفی از آن در دو وجه ایجابی و سلبی صورت گرفته است، افراد در صورتی میتوانند زیست اخلاقیِ مسالمتآمیزی داشته باشند که هرچه برای خود میپسندند، برای دیگران نیز بپسندند و آنچه برایشان مطلوب نیست، برای دیگران نیز مطلوب ندانند. این قاعده در کنار دیگر اشتراکات عقلی و الهیاتی ادیان، بهمثابۀ ابزاری اخلاقی برای تقریب میان ادیان و تمدنهای مختلف نیز مورد توجه اخلاقگراها قرار گرفته است. در سنت اسلامی نیز علمای اخلاق بر اساس آیات و روایات مختلف، مصادیق متعددی از قاعدۀ زرین را در آثار اخلاقی خود تبیین کردهاند. فیض کاشانی که توجه به برخی آراء اخلاقیاش محور اصلی پژوهش حاضر است، در آثار مختلف خود، آموزههای اخلاقی شفقت، مهربانی، مدارا، خوشسخنی با دیگران و... را از مهمترین ابزارهای اخلاقی برای زندگی مسالمتآمیز در جامعۀ اسلامی معرفی میکند. در این جستار با اشاره به کارکردهای قاعدۀ زرین، این آموزههای اخلاقی از منظر قاعدۀ زرین مورد توجه قرار گرفته و نشان داده شده است که آموزههای اخلاق اجتماعیِ فیض کاشانی را میتوان از مصادیق صورتبندیِ کلی قاعدۀ زرین دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قاعدۀ زرین؛ اخلاق؛ ادیان؛ فیض کاشانی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 691 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 519 |
||
