تحلیل انتقادی از رویکرد فیض کاشانی در جمع روایات متعارض در تفسیر صافی | ||
| حدیث پژوهی | ||
| مقاله 5، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 22، اسفند 1398، صفحه 119-154 اصل مقاله (439.54 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/0.22.119 | ||
| نویسندگان | ||
| نفیسه کوثرینیا* 1؛ مهین شریفی1؛ رحمتالله عبداللهزاده آرانی1؛ عبدالهادی فقهیزاده2 | ||
| 1دانشگاه پیام نور | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| صافی از تفاسیر روایی با رویکرد اجتهادیـ تأویلی است. فیضکاشانی روایات این تفسیر را از برخی منابع امامیه گزینشکرده که در بین آنها، روایات مختلف و گاه متعارض نیز یافت میشود. وی بهدلیل اعتقاد به عدم وجود تعارض واقعی در کلام معصومانR، در صورت مشاهدۀ اختلاف در روایات، با تکیه بر برخی مبانی و با روشهایی، سعی در رفع آن مینماید. مهمترین اقدام فیض برای رفع تعارض از روایات، جمع بین آنهاست. او سعی میکند تا محملهایی برای جمع روایات بیابد که از جملۀ آنها آیات قرآن، روایات معصومانk، قواعد عقلی، علم لغت، اختلاف درجات مخاطبان، تعدد مصادیق، جدا بودن تفسیر از تأویل، و تمسک به تأویلات عرفانیاست؛ و اگر جمع میسر نبود، در صورت وجود مرجّح، روایتی را ترجیح داده، یا اگر مورد قبول نداند، رد میکند. بهرغم نگرش فیض در جمع روایات که از مبانی وی در رویارویی با تعارض اخبار برمیآید، در مواردی هم طبق قاعدۀ خود با روایات متعارض، برخورد ننموده، یا اظهار نظری نکرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اخبار متعارض؛ جمع دلالی؛ تفسیر روایی؛ فیض کاشانی؛ الصافی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 728 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 995 |
||
