باغ تـاریخی عبـاسآباد نطنز | ||
| کاشان شناسی | ||
| مقاله 1، دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 16، شهریور 1395، صفحه 3-31 اصل مقاله (968.32 K) | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمحمد بهشتی؛ سارا آلادپوش* | ||
| چکیده | ||
| در اواخر قرن دهم هجری قمری، با آغاز حکومت شاهعباس اول و انتخاب اصفهان بهعنوان پایتخت، جلوهای از باغهای تاریخی در مناطق ییلاقی مجاور این شهر نمود پیدا کرد. باغ تاریخی عباسآباد نطنز نیز از آن گونه است. پیدایی باغهایی اینچنین، بهمنظور ایجاد تفرجگاه تابستانی و همچنین اقامتگاه موقت شاه و همراهانش در طی سفر از مسیر اصفهان به مقاصدی چون شمال کشور بوده است. پژوهش پیش رو براساس منابعی ازجمله اسناد مکتوب تاریخی و تصویری، کتب، نسخ خطی و نیز مطالعات میدانی شکل گرفته است. از مراجع پایهای که نگارندگان از آن بهره جستهاند، میتوان به مطالعات میدانی کلایس و سفرنامۀ دن گارسیا دسیلوا فیگوئروا اشاره کرد. این جستار در پی خوانش بستر باغ بهمنظور شناخت بهتر اثر تلاش کرده و نتایج آن در فهم دقیقتر راهگشا بوده است. آنچه از شواهد تاریخی برمیآید، ساختار بستر باغ است که قریهای متشکل از باغ، مزارع، معدن، قبرستان و قلعه را مشخص میکند. قلعه نقش سکونتگاه اولیۀ ساکنان عباسآباد را داشته است که با مهاجرت اهالی عباسآباد به روستای صالحآباد، زمینهای برای متروک ماندن این مکان فراهم میشود. در این مقاله، به جایگاه ییلاقی و میراث کشاورزی نطنز با توجه به بازتاب آن در این باغ تاریخی توجه شده است که حاصل آن گونهای از باغ ایرانی با طرح باغـمزرعه را نشان میدهد. این طرح مرکب از باغ رسمی و زمینهای زراعی با حصارهای جداگانه است که دلایل شکلگیریشان مورد بررسی قرار گرفت. از آنجایی که از باغ عباسآباد در متون تاریخی کمتر سخن رانده شده است، به بررسی راههای منتهی به باغ در دو دورۀ صفوی و قاجار پرداخته شد. در این پژوهش، نحوۀ آبرسانی و همچنین شناخت گونههای گیاهان باغ با نگاهی به اسنادی از مکاتبات مالکان باغ و سازمان اوقاف موردمطالعه قرار گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باغ ایرانی؛ باغ عباسآباد؛ نطنز؛ دورۀ صفوی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 917 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 619 |
||