ارزیابی مدلهای تجربی و هوشمند در برآورد تبخیروتعرق مرجع: مطالعه موردی الیگودرز | ||
| مهندسی اکوسیستم بیابان | ||
| دوره 11، شماره 36، پاییز 1401، صفحه 17-30 اصل مقاله (531.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22052/deej.2023.248181.0 | ||
| نویسندگان | ||
| یاسر سبزواری؛ مرادعلی قنبرپوری* | ||
| تحقیقات کشاورزی | ||
| چکیده | ||
| فائوپنمنمانتیث به عنوان روش مرجع، برای برآورد تبخیروتعرقمرجع مورداستفاده قرارمیگیرد. اما این روش نیازمند اطلاعات ورودی زیادی میباشد که گاهاً دسترسی به همه اطلاعات امکانپذیر نبوده و این امر انتخاب روشهای با دادههای ورودی کمتر و دقت مناسب را ضروری میسازد. در این پژوهش هفت مدل برآورد تبخیروتعرق مرجع و مدل برنامهریزی بیان ژن (GEP) نسبت به فائوپنمنمانتیث ارزیابی شدند. بدین منظور از اطلاعات روزانه بیشینه و کمینهدرجهحرارت، بیشینه و کمینهرطوبتنسبی، سرعتباد و ساعاتآفتابی 35 ساله (2017-1983) ایستگاه سینوپتیک الیگودرز استفادهگردید. 70 درصد دادهها برای آموزش و 30 درصد دادهها برای آزمون مدل بهکارگرفتهشد. نتایج نشان داد مدلهای کیمبرلیپنمن و تشعشیفائو دارای دقت بیشتری نسبت به سایر مدلهای تجربی هستند. تحلیل ضرایب مدل رگرسیون چندمتغیره حاکی از بیشترین تأثیر بیشینهدرجهحرارت با ضریب 58/0 بر تبخیروتعرقمرجع بود. در GEP، الگوی شماره 2 با عملگرهای پیش-فرض مدل با 843/0RMSE= و 932/0R2= در مرحله آموزش و 76/0RMSE= و 941/0R2= در مرحله آزمون عملکرد بهتری را داشتهاست. مقایسه مدلهای برآورد تبخیروتعرق مرجع حاکی از برتری مدل GEP نسبت به سایر مدلها بود. نتایج این پژوهش نشان داد که مدل GEP دارای توانایی قابلقبولی در تخمین تبخیروتعرق مرجع تحت شرایط آبوهوایی الیگودرز بوده و بهعنوان مدل قابلاستفاده در این زمینه معرفی کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدل تشعشی؛ مدل دمایی؛ مدل تشعشعی-دمایی؛ رگرسیون؛ GEP | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,063 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 487 |
||